انتشار:  شنبه 10 آبان 1399  ::  08:10   

در آمدی بر اقدامات عوامگرایانه برخی دولتیان ونمایندگان مجلس

آب کم جو تشنگی آور بدست/ محمد هادیفر

سرویس ایران- شرایط حاد کنونی ایجاد می کند که هرکس به هر اندازه و در حد وسع خود و به میزان تعهد به انسانیت و ملیت و دین خود از همه ظرفیت ها در راستای خدمت به همنوع و هموطن خود ادای دین نموده و در کنار مردم و با دردهای مردم همراهی کند.

طبیعتا هرکه مسئولیتش بیشتر است انتظارات جامعه از او بیشتر می باشد. در شرایطی که نفس های جامعه به شماره افتاده و ویروس مخرب کرونا همانند سیلی ویرانگر هجوم آورده  و  بنیان بشری را هدف قرار داده است،  ابتکار و خلاقیت مدیران می تواند بیشتر از هر زمانی در معیشت و زندگی مردم  اثر بخش باشد.

 اصولا مدیریت یعنی اداره جامعه در شرایط بحران، وگرنه در شرایط عادی امورات معمولی جامعه می تواند توسط رباتی هم بچرخد. در شرایط فعلی جامعه نیاز به روح آفندی در زنده نگهداشتن زندگی دارد معیشت و سرنوشت مردم را با اقدامات عوامگراینه به بازی گرفتن خلاف فتوت و جوانمردی است.

بیشترین حجم انرژی برخی مدیران و نمایندگان مجلس صرف مجادلات و مناقشات تقسیم اقلامی ناچیز برای جامعه کرونازده می شود در حالی که کمترین انرژی برای جان گرفتن دوباره تولید، صرف می گردد.  با سرعت بخشیدن به تولید است  که نیروی محرکه جامعه پویا می گردد وگرنه  گران کردن ارز و دست بردن در صندوق ذخیره ارزی بمنظور رفع مشکلات مردم و نهایتا همه اینها را بحساب ابتکارات شخصی و یا جریانی گذاشتن و در نهایت بی انصافی، به همه این سرمایه های عمومی، جامه تبلیغاتی پوشیدن خلاف اخلاق و مدیریت جامعه اسلامی است. تجربه ثابت کرده است هرچه از ذخایر ملی برداشت شود به حجم سرمایه های شخصی برخی ها اضافه می گردد. مع الاسف مدیریت اقتصادی هم آنقدر فارغ بال نمی باشد که بتواند مانع انحرافات بزرگ مالی گردد.

خبری از بسته های حمایتی از تولید و اقتصاد بصورت عملی نیست،  کمر اقتصاد و تولید زیر بار گران ساختار بروکراسی اداری خم شده در حالی که تنها راه برون رفت از این بن بست این است که اداره امور جامعه از اتاق های مجازی مدیران به صحنه عمل و اجرای میدانی منتقل گردد. مدیران لباس فاخر از تن برون و لباس کار و عملیات برتن کنند.

در شرایط کنونی که جامعه از دو ناحیه کرونا و تحریم رنج می برد نیاز به تشدید و ترویج فرهنگ تولید و شدت عمل در مقابل هرگونه پلشتی مدیریتی و حتی جرایم مضاعف برای متخلفان به حقوق و معیشت جامعه می باشد. مدیران و نمایندگان پوپولیست و تبلیغاتچی بجای مناقشات تصنعی بر روی بسته های معیشتی مردم به برنامه های اساسی برون رفت از این شرایط بیندیشند بجای داد وقال های تبلیغاتی به  تولید ثروت در اقتصاد کرونایی بیندیشند. نحوه مدیریت ارزی در صادرات و واردات و توسعه زیرساخت های تولید مورد مداقه قرار دهند که لازم نباشد هزینه های برخورد با آن را دیگر قوا پرداخت کنند. به یاد داشته باشید برخی سلف شماها که فریادشان در این زمینه ها از شماها بسی بالاتر بود هم اینک زیر بار قطور پرونده های تخلفات مالی وغیره مدفون شده اند بنابراین بجای  چشاندن قطره چکانی آب به حلقوم تشنگان عدالت در جامعه،  بهتر است تشنگی اقتصادی جامعه را هدفمند نموده تا آبهای خود جوش معیشت و زندگی در شرایط کرونایی از متون چشمه های جوشان اجتماعی سر برآورد.

آب کم جو تشنگی آور بدست / تا بجوشدآبت از بالا وپس